Ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής (ΑΚΑ)

Πρόκειται για πολύ σοβαρή πάθηση της αγγειοχειρουργικής που συνίσταται σε διάταση και διόγκωση της κοιλιακής αορτής λόγω διαταραχής της δομής και των συστατικών του τοιχώματός της.

Το αποτέλεσμα αυτού του εκφυλισμού είναι η σταδιακή διόγκωση και αύξηση της διαμέτρου της κοιλιακής αορτής, η οποία έχει σαν συνέπεια την εξασθένηση και λέπτυνση του τοιχώματος της. Επιπλοκή αυτής της κατάστασης είναι η ρήξη του τοιχώματος με αποτέλεσμα την αθρόα εσωτερική αιμορραγία, η οποία αν δεν αντιμετωπισθεί έχει μοιραία κατάληξη για τον ασθενή.

Για την αποφυγή αυτής της καταστροφικής επιπλοκής του ΑΚΑ, πρέπει να προβούμε στην αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης, όταν το ανεύρυσμα αυξηθεί σημαντικά σε μέγεθος, αλλά και ανάλογα με το ρυθμό της αύξησης του.

Το ΑΚΑ αντιμετωπίζεται με την κλασική χειρουργική αντιμετώπιση που εφαρμόζεται από τη δεκαετία του ’50, είτε με πιο σύγχρονες ενδοαγγειακές μεθόδους που πρωτο- εφαρμόστηκαν το 1992, όπως η Ενδαγειακή Αποκατάσταση του Ανευρυσματος (EVAR).

Στην πρώτη περίπτωση ανοίγεται το ανεύρυσμα και στη θέση του τοποθετείται συνθετικό μόσχευμα σε υγιές τμήμα της κοιλιακής αορτής, ενώ στη δεύτερη περίπτωση δεν ανοίγεται η κοιλια του ασθενούς και τοποθετείται συνθετικό μόσχευμα από τις μηριαίες αρτηρίες, το οποίο διανοίγεται μέσα από την αορτή, με αποτέλεσμα τον αποκλεισμό του ανευρύσματος από την κυκλοφορία του αίματος.

Η ενδαγγειακή αποκατάσταση του ανευρύσματος έχει κάποιους περιορισμούς, αφού δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε όλα τα αναρύσματα για λόγους ανατομίας του ίδιου του ανευρύσματος.

Είναι όμως μια εξαιρετική μέθοδος με μειωμένο χρόνο νοσηλείας του ασθενούς, μειωμένο μετεγχειρητικό πόνο και νοσηρότητα.